Cmentarz Zapomnianych Książek: Więzień nieba

Tytuł oryginalny:
El prisionero del cielo
El Cementerio de los Libros Olvidados
Autor:
Carlos Ruiz Zafón ...
Tłumaczenie:
Carlos Marrodán Casas
Katarzyna Okrasko ...
Wyd. w latach:
2010 - 2018
Wydane w seriach:
Cmentarz Zapomnianych Książek
Cmentarz Zapomnianych Książek - Carlos Ruiz Zafón
Cykl Cmętarz zapomnianych książek
Autotagi:
dokumenty elektroniczne
druk
powieści
Więcej informacji...
4.4 (70 głosów)

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater Cienia wiatru, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się "rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć".

Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć. I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że "prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła".

Więcej...
Wypożycz w krakowskiej bibliotece
Dostęp online
Dodaj link
Recenzje
  • Jako wielka fanka Zafona długo czekałam na tę książkę. Pamiętam, jak kilka lat temu trafiłam na "Cień wiatru" i się w nim po prostu zakochałam. Nic mi innego nie pozostało, jak tylko kontynuwać przygodę z tym autorem. Potem była "Gra anioła", która może nie tak rewelacyjna jak powieść wcześniejsza, ale nadal piękna. A potem był 'Więzień nieba", który nie jest zły, ale czegoś mi w nim brakowało. Nie czułam w nim już tej magii Barcelony, jaka była we wcześniejszych powieściach. Cały czas miałam wrażenie niedosytu. A kiedy skończyłam powieść, byłam rozczarowana. • Zaznaczam, że nie jest to zła powieść, bo czyta się ją bardzo dobrze, akcja jest wartka, ale dla mnie czegoś w niej zabrakło. Może przez to, że miałam wrażenie, że akcja stała się bardziej przyziemna, mimo że łączy w sobie wątki z dwóch wspomnianych przeze mnie powieści. Mam nadzieję, że kontynuacja będzie jednak lepsza.
    +6 trafna
  • Zafón czaruje. Jak zwykle nadaje swojej książce nieistniejący tytuł, bo przecież nie można być więźniem czegoś, co kojarzy się ze zbawieniem. Tak samo jak wiatr nie ma cienia, a aniołowie nie prowadzą gier, chyba że są upadli… • W tej książce na pierwszy plan wstępuje Fermín Romero de Torres – jedna z najsympatyczniejszych postaci Zafóna, a przy tym jedna z bardziej tajemniczych, bo co tak naprawdę o nim wiemy? Otóż niewiele, a Fermín wiele ukrywa za owym imieniem. I nie uwierzycie, kogo jeszcze spotkamy w tej książce… • I rzecz jasna jest nasz kochany Daniel, już jako mąż i ojciec, boryka się z życiowymi problemami rodzinnymi i nie tylko. Bo niekiedy przeszłość puka do drzwi i chce kupić najdroższą książkę w antykwariacie. Tylko co wtedy, gdy nie jest to nasza przeszłość, a przeszłość naszego najlepszego przyjaciela? • Na „Więźnia nieba” czekałam długo, a gdy tylko się ukazał, niemal spijałam słowo za słowem. Choć muszę rzec, że w tej książce Zafón ciut bardziej stąpa po ziemi, a nieco mniej fruwa w niebiosach. „Cień wiatru” i „Gra anioła” były efemeryczne, magiczne i przypominały miraże, szczególnie pierwszy tytuł, ale jak powiedział tłumacz wszystkich trzech powieści Carlos Casas – „nie porównujmy”. I zgadzam się z nim w zupełności. Nie porównujmy, nie szukajmy drugiego „Cienia wiatru”, biegnijmy dalej wraz z Zafónem, Danielem i Fermínem, a może uda się nam odnaleźć Cmentarz Zapomnianych Książek… • Swoją drogą, czy wiecie, że można ów cmentarz naprawdę znaleźć? Z opisów we wszystkich trzech książkach można wyłuskać wskazówkę i trafić na właściwą uliczkę w Barcelonie. Pozostanie tylko zapukać w odpowiednie drzwi - odpowiednio zapukać, a następnie użyć odpowiednich słów i… ale co się kryje pod hasłem „odpowiednie” jeszcze niestety nie wiadomo, ale kto wie, może Zafón zdradzi to nam w kolejnej swojej książce… Bo kto czytał „Więźnia nieba”, ten wie, że on więcej zapowiada niż rozwiązuje.
    +6 wyrafinowana
  • Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater Cienia wiatru, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się "rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć". • Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć. I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że "prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła".
    +2 trafna
  • Wciągająca i nie dająca spokoju historia. Wywody Fermina na nawet najbardziej błahy temat niesamowicie ubarwione rozbrajają za każdym razem.
1 2
Dyskusje
  • Komantarz
    Jak dla mnie nie ma rewelacji. Książki Zafona zawsze czytałam z ciekawościa, niec­ierp­liwo­ścią­ i zachwytem, lecz tym razem troszkę się zawiodłam. Mimo tego polecam ;)
    Odpowiedzi: 0, ost. zmiana: 26.04.2015 01:10
    karolina6200   
    [awatar]
    karolina6200
Przejdź do forum
stersmak
joza
monikam1986
lorien_dana
jkoz
Opis
Inne tytuły:Cmentarz Zapomnianych Książek 3. Więzień nieba. Cz. 3
Autorzy:Carlos Ruiz Zafón Muza
Tłumaczenie:Carlos Marrodán Casas Katarzyna Okrasko Carlos Marrodan Casas Katarzyna Okrasko
Instytucja sprawcza:Muza
oraz:Carlos Marrodán Casas
Wydawcy:Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza (2012-2018) Muza SA (2012-2017) Muza (2010-2016) Legimi (2015) Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA (2012) Planeta (2012) Wydawnictwo Literackie Muza Sa (2012)
Serie wydawnicze:Cmentarz Zapomnianych Książek Cmentarz Zapomnianych Książek - Carlos Ruiz Zafón Cykl Cmętarz zapomnianych książek
ISBN:83-7200-159-6 83-7319-502-5 978-83-287-0026-0 978-83-287-0889-1 978-83-287-0890-7 978-83-7758-185-8 978-83-7758-187-2 978-83-7758-279-4 978-83-7758-423-1 978-84-08-10582-4 83-7758-187-2 978-83-7758-18702 978-83-7758-178-2 978-83-7758-185-5
Autotagi:beletrystyka dokumenty elektroniczne druk e-booki epika książki literatura literatura piękna powieści proza zasoby elektroniczne
Powyżej zostały przedstawione dane zebrane automatycznie z treści 38 rekordów bibliograficznych, pochodzących
z bibliotek lub od wydawców. Nie należy ich traktować jako opisu jednego konkretnego wydania lub przedmiotu.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
KrakowCzyta.pl to portal, którego sercem jest olbrzymi katalog biblioteczny, zawierający setki tysięcy książek zgromadzonych w krakowskich bibliotekach miejskich. To miejsce promocji wydarzeń literackich i integracji społeczności skupionej wokół działań czytelniczych. Miejsce, w którym możemy szukać, rezerwować, recenzować, polecać i oceniać książki.

To społeczność ludzi, którzy kochają czytać i dyskutować o literaturze.
Dziś, w zabytkowej kamienicy przy ul. B. Limanowskiego 4, oficjalnie otworzyliśmy nową siedzibę Filii nr 46. • Nowe, estetyczne wnętrza wyposażono w nowe meble, zainstalowano nowoczesny katalog dotykowy, stworzono strefę internetową i kącik dla najmłodszych czytelników. Filia posiada księgozbiór liczący blisko 9500 książek. Nowy lokal ma ok. 140 m2 i jest prawie dwa razy większy niż powierzchnia dawnej Filii 46 przy ul. św. Kingi. • W ramach remontu i adaptacji pomieszczeń osuszono ściany, wymieniono instalacje teletechniczne, wykonano nowe posadzki, nową stolarkę drewnianą okienną i drzwiową, przygotowano zaplecze socjalne i sanitarne. Po remoncie elewacji zamontowane zostaną również drewniane okiennice, nawiązujące do wyglądu parteru kamienicy z początku XX w. • Koszty remontu wraz z kosztami osuszania ścian i zabezpieczenia polichromii, które poniosło miasto Kraków i w niewielkiej kwocie Dzielnica XIII Podgórze, wyniosły około 300 000 zł. • W spotkaniu udział wzięli przedstawiciele władz Krakowa: Andrzej Kulig-Zastępca Prezydenta, Katarzyna Olesiak – Dyrektor Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Jacek Bednarz – radny Miasta Krakowa i Dzielnicy XIII Podgórze. • Warto dodać, że w październiku uruchomiliśmy nową placówkę (Filia nr 3) w budynku dawnego dworca PKP (pl. Jana Nowaka Jeziorańskiego 3) oraz wyremontowaną Filię nr 23, w dawnej kuźni w Mydlnikach (ul. Balicka 297). • 📽 Filmowa relacja z otwarcia Filii 46 • [Obraz] • [Obraz] • [Obraz]
Zadie Smith z impetem wrzuca nas w sam środek londyńskich dzielnic Kilburn i Willesden. Gwarny kulturalny tygiel ulicy Kilburn High Street, unoszące się w powietrzu różnorodne zapachy, smaki, strzępy dochodzących do naszych uszu rozmów. Wśród tłumu możemy dostrzec czwórkę bohaterów powieści trzy­dzie­stol­atkó­w: Keishę, Leah, Felixa i Nathan'a., którzy razem dorastali, chodzili razem do jednej szkoły, później ich drogi się rozeszły i nie łączy ich już nic. • Bohaterowie powieści Zadie Smith dokonują bilansu swojego życia, widząc rozbieżność między pragnieniami, a tym co udało im się osiągnąć. Marzą o ucieczce z tej dzielnicy Londynu jaki znają, pragną stabilizacji. Niektórym z nich udaje wyrwać się ze swojego biednego świata i awansować do wymarzonej klasy średniej, inni ponoszą porażkę. Zmagają się z przynależnością i własną tożsamością. • Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że problemem z którym muszą się borykać będzie dla bohaterów ich pochodzenie i rasa. Istotniejsze są jednak utrzymujące się podziały klasowe. Każdy obserwuje innych z zewnątrz, ocenia ich życie, osiągnięcia i porażki, porównując na których szczeblu drabiny społecznej się znajduje, komu udało się zajść dalej. Ale nawet jeśli osiągniemy sukces, uda nam się wyrwać, to nigdy nie do końca. Już na zawsze będziemy nosić w sobie te bloki, i to kim byliśmy kiedyś. • Z drugiej strony, na co zwraca uwagę pisarka, nasza ocena i to co wydaje się nam, że wiemy o życiu innych, to tylko pozory. W rzeczywistości cudze życie, które wzbudza naszą zazdrość wcale nie jest aż tak różowe. • Zadie Smith by ukazać fragmenty życia każdej z postaci posługuje się odmiennym stylem. Język jest zawsze barwny i żywy. Pisarka posługuje się slangiem, by za chwilę użyć poezji, W połowie urywa zdania, bawi się nied­opow­iedz­enia­mi, które mają za zadanie obrazować problemy z tożsamością bohaterów. Przedstawia krótkie scenki, które pozbawione są puenty, ledwie naszkicowane sceny, krótkie komentarze. Język "Londyn NW" jest jak życie, urwane fragmenty historii, które mamy okazję podsłuchać w autobusie, czy strzępy rozmów prowadzonych przez telefon. • "Londyn NW" jest bardzo dobrą powieścią, choć trudną i wymagającą. Pisarka jest wnikliwą obserwatorką i uważną słuchaczką. Słucha i podsłuchuje miasto i jego mieszkańców. Z uwagą przygląda się wchodzącym w wiek średni ludziom, ich pragnieniom, oczekiwaniom i niespełnieniom. Powieść jest jak opisywane przez autorkę miasto, tętniącym życiem kulturalnym tyglem, również pod względem językowym. Polifonicznym, w której autorka miesza style, formę, sprawiając że całość niepokoi i fascynuje jednocześnie. • Margaret Thatcher powiedziała kiedyś: "...społeczeństwo? Nie ma czegoś takiego. Są tylko indywidualni mężczyźni i kobiety, są też rodziny. " Zadie Smith skupia się właśnie na jednostkach, pojedynczych życiach, słuchając, obserwując i pokazując, że nikt z nas nie ma perfekcyjnego życia. Każdy z nas prowadzi walkę o własne szczęście, nigdy nie będąc pewnym rezultatu. "Londyn NW" jest jak życie, złożony, czasem brutalny, smutny, ale przede wszystkim piękny. • Marta Ciulis-Pyznar
foo