Kotka i generał

Tytuł oryginalny:
Katze und der General
Autor:
Nino Haratischwili
Tłumacz:
Urszula Poprawska
Wydawca:
Wydawnictwo Otwarte (2019)
ISBN:
978-83-7515-559-4
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
4.7 (7 głosów)

Czeczenia, 1995: Nura ma siedemnaście lat, gdy rosyjski oddział wkracza do jej rodzinnej wioski. Jeszcze niedawno dziewczyna pragnęła uciec z domu, w którym panują surowe prawa przodków, a codzienne życie regulują normy kodeksu muzułmańskiego. Teraz wybuch wojny przekreśla jej marzenie o wolności.Moskwa, 1995: Aleksander zwany Oseskiem nigdy nie przypuszczał, że będzie miał coś wspólnego z przerażającą niewiadomą, jaką jest wojna. Jego żołnierski plecak jest ciężki od książek, ale bardziej przygniatają Aleksandra oczekiwania matki - syn bohatera z Afganistanu, któremu "sam Gorbaczow osobiście był wdzięczny", musi pójść w ślady ojca. Aleksander zostawia więc ukochaną, by walczyć na Kaukazie.Berlin, 2016: Aleksander Orłow, bogaty rosyjski oligarcha zwany Generałem, rozpoczyna z córką nowe życie w nowym kraju. Dziewiętnastoletnia Ada obsesyjnie pragnie poznać przeszłość ojca. Kiedy zaczyna zadawać pytania, powracają najmroczniejsze koszmary Aleksandra, odżywa wspomnienie najgorszej ze wszystkich nocy i niewyobrażalne poczucie winy. Zbliża się dzień rozrachunku. Generał wie, że musi sam wymierzyć sprawiedliwość i że uda mu się to tylko wtedy, gdy przekona do swego planu Kotkę, upartą gruzińską aktorkę...Kotka i Generał to pełna dramatyzmu powieść o winie i pokucie oparta na prawdziwych wydarzeniach.
Więcej...
Wypożycz w krakowskiej bibliotece
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • W 1995 r pierwsza wojna w Czeczeni brutalnie zakończyła życie 18-letniej dziewczyny Nury Giełajewej. A jak wpłynęła na życie rosyjskich żołnierzy, którzy dopuścili się haniebnego czynu? Czy będą potrafili żyć z poczuciem winy? • Czy będzie sprawiedliwy wyrok - oczywiście w Rosji to farsa... • Bardzo dobra fabuła oparta na faktach, od połowy powieści już nieodkładalna. Piękny język, opisy miejsc: Czeczenia, Moskwa, Berlin z lat 1995 i 2016. Bardzo wyraziste i wiarygodne postacie Generała, Ady, Kotki, Onno to tylko niektóre. Zyskałam dodatkową wiedzę o nowszej historii Wschodu. • Natomiast to jedno ostatnie zdanie... chciałam więcej.
  • To było moje pierwsze spotkanie z tą autorką i chyba tu ukryty jest wielki plus, bo wielu recenzentów miało z nią styczność przy okazji wcześniejszej publikacji "Ósme życie". I robią tu pierwszy zasadniczy błąd, porównują do tego, co już znali z tym nowo-przeczytanym i zaczynają się komplikacje, które w przypadku tej drugiej pozycji ("Kotki i Generała") zawsze wychodzą na niekorzyść i nie mają z nią nic wspólnego. • Bo "Kotka" to powieść mocna, szczera i bardzo dobra. To powieść wymykająca się zaszufladkowaniu i przyporządkowaniu jednemu gatunkowi. To jest mieszanka historii, dramatu i tragedii. To powieść przepełniona wielkimi stratami i poszukiwaniem samych siebie, a to wszystko dodatkowo podlane jest słonymi łzami, które nie chcą płynąć. Łzami, które wzbierają się w człowieku, które mamią wzrok i ściskają gardło jednocześnie, blokują oddech. Wręcz paraliżują. • "Kotka" to powieść, której czytanie boli. Od początku czujemy, że wchodzimy w losy ludzi, które do łatwych nie należą. A do tego, coraz bardziej się komplikują i gmatwają. Lecz świadomie czytamy dalej, bo łapiemy się na tym, że już za daleko doszliśmy wraz z bohaterami. Że idziemy ręka w rękę, krok w krok i nie ma już ucieczki. I wtedy następuje inwersja uczuć. To my mamy w sobie łzy, które nie płyną, a które ściskają serce. Że to my przeżywamy rozdarcie i samotność. Że to my stajemy wobec smutku z bezradnością i niemocą. • Kotka, to pseudonim aktorski. Kotka, to sobowtór innej, nieżyjącej już dziewczyny. Generał, to ojciec owej zmarłej, bogacz i milioner, acz kompletnie samotny człowiek. A dlaczego samotny? Dlaczego nie żyje jego młoda córka? Co się stało kilka lat wstecz, że obecne czasy zalewa gorycz, tęsknota i chęć wyrównania rachunku? Kto jest czemu winien? • To tylko niektóre pytania pojawiające się ZALEDWIE na początku, by z każdą kolejną stroną, z każdym kolejnym rozdziałem mnożyć się w zastraszającym tempie. Którędy prowadzi ta droga wypisana ręką Nano Haratischwilii? Gdzie idziemy zaczytani bez świadomości upływającego czasu? • Niesamowita powieść, która kończy się tak nagle, tak szybko i tak zaskakująco. Kończy się we właściwym miejscu, bo potem zostaje już pustka. Pustka, cisza i nic. I my w samym środku. Lecz środku czego? • Daj się prowadzić, bo warto. • Nie bój się, acz oblecz pancerzem. Solidnym odizolowaniem emocjonalnym, co będzie bardzo trudne, i nawet jeśli obawiasz się tej pokaźnej lektury, daj sobie szansę na nią. • Po przeczytaniu twoje myśli nie będą już takie same. • Ty nie będziesz taki sam. • A że to książka z wysokiego pułapu, tym bardziej polecam. • coś niesamowitego
  • Tym razem wielkich ochów i achów z mojej strony nie będzie… Czuję się zwyczajnie zawiedziona po lekturze „Kotki i Generała”. Oczekiwałam czegoś więcej… Oczywiście pod względem stylu, języka, plastyczności to nadal ta Nino Haratischwili. Autorka z klasą, literackim stylem i powabem, lecz fabularnie??? Hmmmm… • Zgodzę się z wieloma opiniami na temat tej książki, że jest pełna dramatyzmu, daje do myślenia. Jest także okrutna, brutalna i wstrząsająca. Ale cóż z tego??? Mimo tego, że czyta się ją nad wyraz szybko, to na pewno nie jest ona łatwa do strawienia pod względem psychicznym. I to nie o tematykę chodzi, a raczej o zbyt długie i bardzo nużące momentami „rozciągnięcie” pewnych wątków, których zasadność raczej trudno racjonalnie wytłumaczyć… • Akcja w powieści rozgrywa się dwutorowo. W pierwszej kolejności trafiamy do Czeczeni, skąd pochodzi niejaka Nura. Jest rok 1995 czyli początek wojny. Rosja naciera na Czeczenię. Nura ma wówczas siedemnaście lat i ma zamiar zrobić wszystko, żeby wyrwać się z rodzinnej wioski, mając sobie za nic surowe prawa przodków i regulujące ich dotychczasowe życie normy kodeksu muzułmańskiego. Nastanie jednak wojny znacznie utrudnia dziewczynie realizacje wcześniejszych planów. • Dalej przenosimy się do Moskwy. W Moskwie znajduje się Aleksander zwany Oseskiem. Aleksander z kolei za wszelką cenę nie chce zawieść matki i jej oczekiwań względem syna. Tak jak ojciec zostaje żołnierzem. Raczej z ideowego przymusu niż z własnej woli. Aleksander wyrusza więc na Kaukaz i niemalże „wpada w szpony” okrutnej wojny. • Wydarzenia rozgrywające się w czasach nam współczesnych dotyczą Berlina. Aleksander Orłow jest w tej chwili bogatym człowiek. Jako wpływowy rosyjski oligarcha chcący zmienić swoje życie wraz z córką Adą przeprowadzają się do Niemiec. Ada obsesyjnie chce poznać przeszłość swojego ojca. Przed czym tak ucieka? Czego jej nie mówi? Wstrząsające informacje, jakie docierają do dziewczyny o poczynaniach Generała doprowadzają do jej samobójstwa. Generał chcąc „odkupić” swoje winy za grzechy popełnione w przeszłości próbuje sam wymierzyć sprawiedliwość. Do tego jednak będzie mu koniecznie potrzebna tytułowa Kotka, Kruk oraz niejaki Szapiro. • Haratischwili wykorzystując autentyczne wydarzenia stworzyła powieść, w której bohater w obliczu wojny dopuścił się pewnego haniebnego czynu. W zasadzie jego zachowania nie są w stanie usprawiedliwić żadne słowa, ani nawet moment historyczny, w którym się one dokonały. Najbardziej bulwersujący przynajmniej dla mnie jest fakt, że Aleksander Orłow próbując się nieco zreflektować, „usprawiedliwić” w zasadzie przed samym sobą ma zamiar dokonać samosądu na współwinnych „kolegach z czeczeńskiego piekła”. Jego zachowanie jest dla mnie kompletnie niezrozumiałe. Bohater zwyczajnie pała chęcią zemsty. Chce jedną krzywdę okupić kolejnymi… To opowieść o ludziach bez sumienia, zahamowań i zupełnego poczucia wina. Nie podoba mi się taka Haratischwili i trudno…
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
KrakowCzyta.pl to portal, którego sercem jest olbrzymi katalog biblioteczny, zawierający setki tysięcy książek zgromadzonych w krakowskich bibliotekach miejskich. To miejsce promocji wydarzeń literackich i integracji społeczności skupionej wokół działań czytelniczych. Miejsce, w którym możemy szukać, rezerwować, recenzować, polecać i oceniać książki.

To społeczność ludzi, którzy kochają czytać i dyskutować o literaturze.
„Przepis na książkę”, to filmowa seria rozmów Biblioteki Kraków z osobami uczestniczącymi w procesie powstania książki. Zaproszeni goście, reprezentujący krakowskie środowisko literacko-wydawnicze, opowiedzą o specyfice swojego zawodu. Cykl przygotowaliśmy w ramach XVII edycji ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek pod hasłem „Zasmakuj w bibliotece”. Pierwszy odcinek już w piątek 8 maja na Facebooku Biblioteki Kraków! • Proces wydawniczy od kuchni • ➡ Obejrzyj na YouTube • O roli wydawcy w procesie wydawniczym, z Jolantą Korkuć – redaktor naczelną Wydawnictwa Literackiego i Przemysławem Dębowskim z wydawnictwa Karakter, porozmawia Ludmiła Guzowska. • Jolanta Korkuć – redaktor naczelny Wydawnictwa Literackiego, wcześniej jako redaktor w WL zajmowała się polską i zagraniczną literaturą faktu, a także zagraniczną literaturą piękną. Z wykształcenia historyk, doktorat na UJ. • Przemek Dębowski – grafik, wydawca, współwłaściciel wydawnictwa Karakter. Autor ponad 500 okładek, projektuje książki dla najważniejszych polskich wydawnictw. Absolwent edytorstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim. •   •   • Przepis na dobry przekład • ➡ Obejrzyj na YouTube • Rozmowę z tłumaczami Małgorzatą Kafel i Tomaszem Kwietniem poprowadzi Paulina Małochleb. • Tomasz Kwiecień – tłumacz literatury włoskiej, m.in. tekstów Umberta Eco, Goliardy Sapienzy i Marca Rossariego, z radością przekłada literaturę popularną, zwłaszcza kryminały. Przewodniczący oddziału południowego Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury. • Małgorzata Kafel – tłumaczka, autorka ponad 30 przekładów – głównie literatury młodzieżowej, fabu­lary­zowa­nych­ biografii, powieści historycznych i obyczajowych. Doktorantka UJ, absolwentka komparatystyki literackiej UJ oraz studium przekładu literackiego UJ. Laureatka III edycji konkursu „Tłumacze Świata” na recenzję przekładu książki nominowanej do Nagrody im. R. Kapuścińskiego za Reportaż Literacki. • Paulina Małochleb – krytyczka, badaczka literatury i blogerka. Sekretarz Nagrody im. W. Szymborskiej. Autorka książki „Przepisywanie historii. Powstanie styczniowe w powieści polskiej w perspektywie pamięci kulturowej”. Publikuje w czasopismach papierowych i internetowych. •   •   • Kulinarny duet. O owocnej współpracy autora i ilustratora • ➡ Obejrzyj na YouTube • Rozmowę z autorkami książki dla dzieci „Trochębajki o Stanisławie Wyspiańskim” Katarzyna Maziarz (tekst) i Małgorzata Zając (ilustracje) poprowadzi Anna Gregorczyk. • Katarzyna Maziarz – autorka tekstu do książki dla dzieci „Trochębajki o Stanisławie Wyspiańskim”. Absolwentka filologii polskiej na UP w Krakowie. Pracuje w Dziale Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, współtworząc programy dla rodzin i najmłodszych zwiedzających. • Małgorzata Zając – autorka ilustracji do książki dla dzieci „Trochębajki o Stanisławie Wyspiańskim”. Ilustratorka i graficzka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych. Współpracuje z autorami książek dla dzieci z Polski oraz m. in. Kanady, Słowenii i Arabii Saudyjskiej. •   •   • O jedzeniu oczami: jak zaprojektować piękną książkę? • ➡ Obejrzyj na YouTube • O projektowaniu książek z Wojciechem Kwietniem-Janikowskim i Marcinem Hernasem porozmawia Aleksandra Suława. • Marcin Hernas – projektant graficzny, specjalizuje się w projektowaniu i składzie książek i czasopism. Założyciel studia graficznego i wydawniczego tessera oraz główny grafik Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. Z wykształcenia polonista edytor i dziennikarz. • Wojciech Kwiecień-Janikowski – projektant grafiki użytkowej, absolwent krakowskiej ASP. Działa jako wolny strzelec, który poza projektami książek, zajmuje się kompleksowymi identyfikacjami wydarzeń kulturalnych i projektowaniem elementów wystaw. •   •   • Jak zaspokoić apetyt młodego czytelnika? • ➡ Obejrzyj na YouTube Premiera 14 maja godz. 18.00 • Agnieszka Fulińska i Aleksandra Klęczar – autorki cyklu książek dla młodzieży „Dzieci dwóch światów” (Wyd. Galeria Książki), opowiedzą jak stworzyć historię, która wciągnie młodego czytelnika. Spotkanie poprowadzi Joanna Pękala. • Agnieszka Fulińska – historyk kultury, tłumaczka, pisarka, pracuje w Instytucie Historii UJ i zajmuje się epoką napoleońską. Pisze opowiadania i powieści dziejące się w Europie lekko alternatywnego XIX wieku. • Aleksandra Klęczar – na co dzień pracuje w Instytucie Filologii Klasycznej UJ, a jej zainteresowania zawodowe to mitologia, literatura i kultura starożytnej Grecji i Rzymu. Obok powieści dla młodzieży pisuje opowiadania fantastyczne. •   •   • Na deser: czy krytyk krytykuje a bloger reklamuje? • ➡ Obejrzyj na YouTube Premiera 15 maja godz. 18.00 • Gospodarzem spotkania z Anną Marchewką i Anną Maślanką będzie Jan Burnatowski. • Anna Marchewka – lite­ratu­rozn­awcz­yni, krytyczka literacka. Publikowała na łamach m.in. „Lampy”, „Znaku”, „Tygodnika Powszechnego” i „Dwutygodnika”. Opiekuje się rubryką „Stacja: Literatura” miesięcznika „Znak”. Współprowadziła programy literackie w TVP Kultura i Radiu Kraków. Autorka książki „Ślady nieobecności. Poszukiwanie Ireny Szelburg”. Współtworzy Pracownię Pytań Krytycznych i prowadzi zajęcia przy Katedrze Krytyki Współczesnej UJ. • Anna Maślanka – bohemistka i inżynier, tłumaczka, autorka bloga Literackie skarby świata całego. Pisze o czeskich książkach i rozmawia z autorami, także na łamach „Nowych Książek” i „Gazety Wyborczej”. • Jan Burnatowski – literaturoznawca związany z UP w Krakowie, polonista w VIII Prywatnym LO w Krakowie, krytyk literacki, publikował w m.in. „Nowych Książkach”, „Przeglądzie Politycznym”, „Twórczości”, „Zeszytach Literackich”, sekretarz redakcji kwartalnika Czas Literatury wydawanego przez Bibliotekę Kraków. •   •   • FACEBOOK BIBLIOTEKI KRAKÓW • Partnerzy: Wydawnictwo Galeria Książki, Wydawnictwo Literackie, Wydawnictwo Karakter. • [Obraz]
Akcja powieści Katarzyny Ryrych „Życie motyli” usytuowana jest na ciekawym tle małego miasteczka, które określone jest tajemniczą literą „C”. Wspaniały humor i dystans autorki do opisywanych zdarzeń, powoduje zaistnienie tak zwanej nadświadomości narratora. Ryrych wspomina dosłownie obrazy miasteczka ze „Smażonych zielonych pomidorów”, „Rancza”, „Domu nad rozlewiskiem” i wszystkich części „Ani z Zielonego Wzgórza”, w „których ktoś wracał albo pojawiał się dopiero po raz pierwszy, jak traktowano go z początku chłodno i z rezerwą, aby po stosunkowo krótkim czasie przyjąć z otwartymi ramionami i przytulić do serca.” 1 Autorka z góry przytacza schemat fabularny, do którego będzie się dystansować. • Katarzyna Ryrych tworzy w swojej powieści niezwykle wyrazistą główną bohaterkę Izydorę, z którą wiele kobiet, w założeniu i chyba w życiu też, może się utożsamiać. Już pierwsze zdanie powieści jest niezwykle interesujące (a pamiętajmy o ważności rozp­oczy­nają­cego­ zdania, o którym wspominają wszystkie podręczniki pisania): „W wieku pięćdziesięciu lat Izydora zdecydowała się zacząć nowe życie. Weszła w nie z potężnym debetem na koncie i sporą nadwagą” 2 Bohaterka powieści bankrutuje we wszystkich dziedzinach życia. Mąż odchodzi do młodszej i piękniejszej, dorosły i samodzielny syn o niej nie pamięta, praca w zawodzie księgowej jest nieciekawa, a katastrofa finansowa może doprowadzić do utraty mieszkania. Dlatego Izydora decyduje się zostawić duże miasto i przenieść się na prowincję, by zacząć nowe życie. Ale nawet tam…
foo