Doborowa ósemka Anny C

Autor:
Sophie Hénaff
Tłumaczenie:
Antoni Kulawik
Małgorzata Stefaniuk
Wydawcy:
Wydawnictwo Amber (2019)
Legimi (2019)
ISBN:
978-83-241-6944-3, 978-83-241-7003-6
Autotagi:
dokumenty elektroniczne
druk
e-booki
książki
powieści
proza
4.0

Statystyki wykrywalności przestępstw paryskiej policji kryminalnej są fatalne. Jej szef postanawia je poprawić. Zbiera wszystkich policyjnych nieudaczników i tworzy z nich jednostkę specjalną. Trafia tu alkoholik, hazardzistka, pechowiec, pisarka... Kierować brygadą ma inspektor Anna Capestan – królowa wpadek, niedawno zawieszona w obowiązkach służbowych. Ich zadanie? Zajmować się nierozwiązanymi sprawami i nie sprawiać kłopotów. Ale wbrew oczekiwaniom Capestan i jej ósemka zaczynają odnosić sukcesy. I odkrywają coś, co może okazać się bardzo niebezpieczne... dla wszystkich.

Oto kryminał inny niż wszystkie: tu serce nie podejdzie ci do gardła, ale będziesz miał przyjemność obcowania z nietuzinkowymi bohaterami. I rozwiązywania z nimi w niekonwencjonalny sposób zagadki kryminalnej. A wszystko na tle Paryża z francuskim wdziękiem, elegancją i humorem.

Więcej...
Wypożycz w krakowskiej bibliotece
Dostęp online
Dodaj link
Recenzje
  • To moje pierwsze spotkanie z komedią kryminalną, w dodatku we francuskim wydaniu. "Doborowa ósemka Anny C" to dobra książka, która łączy w sobie powieść humorystyczną i całkiem niezły kryminał. Czy to połączenie może się udać? • Sophie Hénaff postarała się o to, aby każda z występujących w tej książce postaci była wyjątkowa i każda z nich wnosi swoje ''trzy grosze'' do akcji. Poznajemy tu tytułową doborową ósemkę, pisarka, pijak, hazardzistka, to tylko kilka przykładów, z jakimi zmagać się będą nasi bohaterowie, czyli specjalny oddział policji, w którym służą wszyscy nieudacznicy z jednostki. Pod nadzorem komisarz Anny Capestan będą próbowali udowodnić swoją skuteczność i przyczynić się do poprawy statystyk wykrywalności przestępstw. Po przekopaniu się przez akta nierozwiązanych spraw, zgodnie z zasadą, że nie mają niczego do stracenia, postanawiają zająć się dwoma nierozwikłanymi zabójstwami sprzed lat. Pomimo poważnej tematyki i wątków typowych dla zwyczajnego kryminału to książka jest rzeczywiście lekka i przyjemna. Pełna humorystycznych wstawek, które podkreślają beztroski charakter tej powieści. Całkiem oryginalny sposób narracji dodatkowo odświeża ten gatunek sprawiając, że czytelnik z dużą ciekawością pochłania kolejne strony. Nie jest to jednak pozycja, która porwie i wstrząśnie Waszym światem w posadach, to książka z tych, które zwyczajnie umilą nam spędzany z nią czas. Wciągająca jest nie tylko nietypowa fabuła, ale też każda z nieszablonowych postaci. Bohaterowie przedstawiają swoje własne prywatne historie, które pozwalają nam zbliżyć się do nich i nawiązać bliższą więź. Myślę, że wielu z Was znajdzie w tej książce coś dla siebie, bo główną jej zaletą jest właśnie wielowątkowość i plątanina gatunków. Autorka na przykładzie wszystkich intrygujących bohaterów udowadnia nam, że pomimo swoich słabości i ułomności, gdy mamy przed sobą wyzwanie życia i przy odrobinie odpowiedniej motywacji, jesteśmy w stanie zwalczyć wszelkie przeciwności losu i uparcie dążyć do celu. Obraz policji jest tu jednak w chytry i całkiem komediowy sposób zakrzywiony, ale myślę, że wielu z Was chętnie sięgnie po kolejne części z ich przygodami. Z całą pewnością doświadczenie z tą książką będę miło wspominać. To ciekawie skrojona historia, która pozwala miło spędzić czas, poczuć lekki dreszczyk kryminału złagodzony niesamowitym poczuciem humoru. • Jeśli lubicie takie interesujące i niebanalne połączenia, to ten tytuł będzie dla Was idealną lekturą. Gwarantuję niezapomnianą przygodę z jeszcze bardziej niespotykanymi bohaterami.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
KrakowCzyta.pl to portal, którego sercem jest olbrzymi katalog biblioteczny, zawierający setki tysięcy książek zgromadzonych w krakowskich bibliotekach miejskich. To miejsce promocji wydarzeń literackich i integracji społeczności skupionej wokół działań czytelniczych. Miejsce, w którym możemy szukać, rezerwować, recenzować, polecać i oceniać książki.

To społeczność ludzi, którzy kochają czytać i dyskutować o literaturze.
Zwycięzcą III edycji Nagrody Żółtej Ciżemki za książkę dla dzieci i młodzieży zostały Katarzyna Maziarz (tekst) i Małgorzata Zając (ilustracje). Książka „Trochębajki o Stanisławie Wyspiańskim” wydana przez Muzeum Narodowe w Krakowie, została wybrana spośród 108 tytułów zgłoszonych do konkursu. laureatki otrzymały statuetkę oraz nagrodę w wysokości 25 000 zł, ufundowaną przez Prezydenta Miasta Krakowa. Ogłoszenie wyników i wręczenie nagrody odbyło się 11 czerwca w Sali Fontany w Klubie Dziennikarzy „Pod Gruszką”. • Biblioteka Kraków za cel ustanowienia Nagrody Żółtej Ciżemki przyjęła uhonorowanie najp­iękn­iejs­zych­ i najbardziej wartościowych polskich wydawnictw adresowanych do młodszych czytelników. Poprzez tę inicjatywę wyróżniamy tych rodzimych autorów, ilustratorów, grafików, dzięki którym literatura może wciąż silnie oddziaływać na wszechstronny rozwój dzieci i młodzieży, a przy tym przynosić im intelektualną, emocjonalną i estetyczną przyjemność z obcowania ze światem dobrej książki. • Do etapu finałowego, Kapituła w składzie: dr Stanisław Dziedzic, prof. dr hab. Alicja Baluch, Marcin Bruchnalski, Izabela Ronkiewicz-Brągiel, dr Anna Skoczek oraz dr hab. Katarzyna Wądolny-Tatar, nominowała pięć tytułów: • Marta Guśniowska, ilustracje Jaga Słowińska – Smacznego, proszę Wilka!, TASHKA, Warszawa 2018 • Cezary Harasimowicz, ilustracje Marta Kurczewska – Mirabelka, Wydawnictwo Zielona Sowa, Warszawa 2018 • Melania Kapelusz, ilustracje Ewa Poklewska-Koziełło – Przygody słowiańskich bogów, Egmont, Warszawa 2018 • Katarzyna Maziarz, ilustracje Małgorzata Zając – Trochębajki o Stanisławie Wyspiańskim, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2018 • Mariusz Wollny, ilustracje Zuza Wollny – Był sobie król… Poczet królów wybieranych, cz. 1, JAMA, Kraków 2018 • O LAUREATKACH: • Katarzyna Maziarz – absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, oligofrenopedagog, edukator muzealny. Pracuje w Dziale Edukacji MNK, tworząc programy dla rodzin i najmłodszych zwiedzających. Miłośniczka Młodej Polski. „Trochębajki…” są jej debiutem książkowym. • Małgorzata Zając – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ilustrator i grafik. W 2016 roku jej praca została doceniona w międzynarodowym konkursie Jasnowidze, zaś pierwsza książka, do której projektowała ilustracje, została wydana w Arabii Saudyjskiej. Prowadzi warsztaty z ilustracji książkowej dla dzieci i dorosłych. Jej świat wyobraźni tworzą wszelkiego rodzaju stworzenia, wyimaginowani przyjaciele. Twórczość Stanisława Wyspiańskiego, pełna roślin i duchów, jest jej szczególnie bliska. • Laudacja dr hab. Katarzyna Wądolny-Tatar, członka Kapituły Nagrody • Katarzyna Maziarz stworzyła prywatny gatunek literacki. „Trochębajki” to opowieści z pogranicza biografii i fantastyki. Obie te sfery warunkują się wzajemnie. Elementy fantastyczne zwalniają autorkę z konieczności precyzowania biografii. Biografia zaś nie posiada luk, jeśli w literaturze dla najmłodszych dopuszcza wyobraźnię. Życie i dzieło wybitnego artysty są opowiadane przez osoby, przedmioty i zjawiska, z którymi Stanisław Wyspiański miał styczność w poszczególnych latach i okresach. I tak moment narodzin i dzieciństwo relacjonuje siostra jego matki i późniejsza opiekunka małego Stasia – Joanna z Rogowskich Stankiewiczowa, młodość opisuje dziad proszalny, spokrewniony z Wyspiańskim, dojrzałość artysty – piec z bronowickiej chaty, pamiętający obecność autora Wesela na ceremonii zaślubin Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną. Wielogłos o Wyspiańskim współtworzą między innymi zaprzyjaźnieni z młodopolskim twórcą: malarz Józef Mehoffer, krytyk i kolekcjoner dzieł sztuki Feliks Jasieński. Ale swoje „trzy grosze” wtrąca też żona warszawskiego bankiera. Na uprzywilejowanej pozycji jest księżyc wydobywający także swoim światłem detale przestrzeni. Autorka Trochębajek… z zacięciem etnografa wyjaśnia pochodzenie i użyteczność dawnych przedmiotów, społecznych funkcji osób, etymologię nazw (np. ulicy Krupniczej). Czyni to w tekście głównym i komentarzach towarzyszących spisowi treści. • Literacka biografistyka dla najmłodszych zyskała barwny opis biegu życia wielkiego krakowianina i Polaka, który dotychczas rzadko brany był pod uwagę jako temat pisarstwa dla dzieci – może z uwagi na wszechstronność artysty, poziom jego sztuk, intensywne i krótkie życie…. W narracji Katarzyny Maziarz właśnie ów wielogłos odpowiada dynamice biografii – kolejni opowiadający dosłownie upominają się o głos, „wpychają się do kolejki”. W finale opowieści życie Wyspiańskiego zamienia się tylko w jego dzieło, duchową obecność wielkiego artysty wśród nas. • [Obraz]
foo