On

Autor:
Zośka Papużanka
Wydawcy:
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak (2016)
Znak Litera Nova (2016)
Wydane w seriach:
Proza PL
Znak Litera Nova
ISBN:
978-83-240-3609-7
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
3.5 (8 głosów)

Jest taki sobie. Źle się uczy. Nie zadaje pytań. Gubi zeszyty, obgryza paznokcie. Nie spełni żadnych ambicji. Nie będzie nikim ważnym. Wszyscy się z niego śmieją. Miała go kochać i być dumna. A głównie się wstydzi. Bohater najnowszej powieści Zośki Papużanki nie nadaje się na bohatera powieści. Jak kochać kogoś, kogo łatwiej się wstydzić? Co zrobić, gdy rzeczywistość za nic sobie ma nasze oczekiwania i przybiera kształt, którego nie chcemy?
Więcej...
Wypożycz w krakowskiej bibliotece
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • ON jest to jedna z tych książek, których nie da się ocenić w kategorii PODOBAŁA SIĘ czy się NIE PODOBAŁA. Nie da się jej wpisać w tego typu konkretne ramy. • Niewątpliwie opowieść w niej zawarta dotyczy miłości. Nie byle jakiej miłości, bo matczynej. Jej głównym bohaterem jest niejaki Śpik. Był długo wyczekiwanym dzieckiem. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najładniejszy… W końcu pojawił się na tym bożym świecie jako malutki chłopiec, wobec którego matka miała chyba zbyt wiele oczekiwań… Na początku wydawał się zwyczajnym dzieckiem, jak setki innych. Z czasem jednak okazało się, że nie jest on spełnieniem najskrytszych marzeń swojej matki. Matka kocha swego Śpika, choć „sprawił” jej tak wielkie rozczarowanie. Nie jest z niego dumna, wręcz wstydzi się go. Chłopiec do ładnych nie należy, na dodatek nie uczy się, bez przerwy przysparza matce mnóstwa problemów. W sposób znaczny swą postawą i zachowaniem odstaje od reszty rówieśników. Czy coś jest z nim naprawdę nie tak? Na czym polega jego INNOŚĆ? • ON to książka napisana świetnym, dojrzałym językiem literackim. Zawarta w niej historia składa się z wielu anegdot, które układając się w sposób chronologiczny stanowią spójną całość. Pod względem fabuły jest niezwykle dobrze przemyślana, interesująca, mądra i pouczająca. Polecam, bo warto po nią sięgnąć. Jak dla mnie Zośka Papużanka to jedna z nielicznych polskich pisarek, która reprezentuje naprawdę wysoki poziom literacki. Ciekawa proza…
  • „On” jest drugą książką Zośki Papużanki. Z pewnością czytelnicy wiele się po niej spodziewają, gdyż debiutancka powieść tej autorki – „Szopka” została nominowana do Paszportów Polityki w 2012 roku oraz do Nagrody Literackiej NIKE rok później. • Tłem powieści jest Kraków na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, a zatem w okresie upadającego systemu politycznego i rozpoczynających się zmian. W rodzinie Kowalskich rodzi się syn. Dziecko inne niż wszystkie dzieci wokół. • I tak rozpoczyna się opowieść o dziwnym chłopcu, który z jednej strony pasuje do czasów – jest szary, nijaki, z drugiej zaś – jest właśnie niedopasowany, gdyż odstaje od rówieśników. • „On” jest to przede wszystkim powieść o miłości matki do dziecka. Miłości niełatwej, ponieważ, o ile naturalnie przychodzi kochać dziecko zdrowe, ładne i mądre, o tyle trudno kochać Śpika, „usmarkanego kretyna bez perspektyw, pryszczatego brzydala skazanego na celibat, durnia do kwadratu…”. I na początku mama Śpika jest rzeczywiście rozczarowana. Próbuje zrozumieć dlaczego jej syn jest inny, obwinia siebie, o to, jaki jest. I przede wszystkim zadaje sobie pytanie jak Go kochać. Jednak z czasem dojrzewa do macierzyństwa, kocha Go bezgranicznie, pragnie obronić przed światem, który Go nie rozumie, piętnuje, wyśmiewa: „Nie jestem jakąś tam panią Kowalską, tylko mamą Spika, chciałam być i jestem, a ze wstydem koniec, i będę za mojego syna pisać zadania i to nie jest niesprawiedliwe wobec innych dzieci, bo nie ma innych dzieci. Nie ma w ogóle żadnych dzieci, jest tylko mój Śpik i jest, jaki jest, a ja jestem mamą Śpika i chcę go takim.” • Nie sposób nie docenić także, poczynionego, tak jakby przy okazji, portretu peerelowskiej rzeczywistości. Dla młodszych czytelników będzie to z pewnością niezrozumiały element powieści, jednak dla rówieśników autorki – dodatkowy walor, przyczynek do wspomnień. • Autorka ma już wyrobione pióro, dosyć char­akte­ryst­yczn­e, w związku z tym, czytając obie powieści, nie znając autora, można by domyślić się, że są napisane przez jedną osobę. Nie jest to w żadnym wypadku zarzut, gdyż długaśne zdania, nied­opow­iedz­enia­, gry językowe, przeplatanie klimatu lekkiego, krotochwilnego z ciężkim, gorzkim, bardzo smutnym, elementy strumienia świadomości czy wreszcie narrację prowadzoną z perspektywy kilku osób uważam za ogromny atut obu książek. • W jednym z wywiadów Zośka Papużanka powiedziała: „Człowiek mnie obchodzi najbardziej… Człowiek niedoskonały – i przez to interesujący. A najbardziej interesujący w relacjach z innym człowiekiem.” Dlatego też udało się Jej stworzyć coś, wydawałoby się, niemożliwego do stworzenia: Arcyciekawego bohatera z kogoś, kto na takiego bohatera w żadnym stopniu się nie nadaje. • Jeśli Cię też najbardziej obchodzi człowiek, ta książka głęboko Cię poruszy, wprawi w nostalgiczny nastrój, pobudzi do refleksji i nie pozwoli o sobie szybko zapomnieć. • Kamila Sośnicka •
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Suwałki BP
marek74
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
KrakowCzyta.pl to portal, którego sercem jest olbrzymi katalog biblioteczny, zawierający setki tysięcy książek zgromadzonych w krakowskich bibliotekach miejskich. To miejsce promocji wydarzeń literackich i integracji społeczności skupionej wokół działań czytelniczych. Miejsce, w którym możemy szukać, rezerwować, recenzować, polecać i oceniać książki.

To społeczność ludzi, którzy kochają czytać i dyskutować o literaturze.
foo