Rodzaj wydarzenia

literackie

Lokalizacja

ul. Szczepańska 1, Kraków
WYDARZENIE
2017-12-7
T18:00
06.12.2017„Wymazane”. Spotkanie z Michałem Witkowskim.
[awatar]
Biblioteka Kraków

7 grudnia o godz. 18.00 zapraszamy do Salonu Literackiego Biblioteki Kraków na spotkanie z Michałem Witkowskim i rozmowę o jego najnowszej książce „Wymazane”.

O KSIĄŻCE

Wymazane to miasteczko na Dzikim Wschodzie, położone między Lasem W Którym Rosną Same Trujaki a parkingiem dla TIRów „Tijuana”. Kilka bloków postawionych na bagnach, w próżni. W tej scenerii, zapełnionej całą galerią oryginałów, rozgrywa się przewrotny romans, Harlequin a rebours. Wszystko odbywa się tu na odwrót niż w klasycznej historii miłosnej. Pięknego Damiana fascynują jedynie ciała stare, grube i porozciągane, a królowa pieczarek Alexis ma wobec niego podstępny plan. Historia pęcznieje od żądz i emocji. – Michał Witkowski, kronikarz Polski z pazłotka, dykty i blachy falistej, stworzył nową baśń o tej dziwnej krainie z „wymazaną” tożsamością. Nie przestał być sobą, ale już na pierwszy rzut oka widać, że w Wymazanym obok absurdalnego poczucia humoru i groteski pojawia się nowy ton – poważny, miejscami gorzki. Akcja tej napisanej z niewiarygodnym epickim rozmachem powieści dzieje się m. in. we współczesnej Polsce, średniowieczu, przedwojennym i wojennym Grudziądzu, a nawet na Malediwach. Zapomnijcie o Lubiewie, witajcie w Wymazanym!

O AUTORZE

Michał Witkowski: Enfant terrible polskiej literatury. Laureat Paszportu „Polityki”, Nagrody Literackiej Gdynia, trzykrotnie nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” (w tym finalista), finalista Angelusa. Tłumaczony na ponad trzydzieści języków.

Komentarze

Brak komentarzy


Dodaj komentarz
Biblioteka Kraków
KrakowCzyta.pl to portal, którego sercem jest olbrzymi katalog biblioteczny, zawierający setki tysięcy książek zgromadzonych w krakowskich bibliotekach miejskich. To miejsce promocji wydarzeń literackich i integracji społeczności skupionej wokół działań czytelniczych. Miejsce, w którym możemy szukać, rezerwować, recenzować, polecać i oceniać książki.

To społeczność ludzi, którzy kochają czytać i dyskutować o literaturze.
Czy Wanda, która nie chciała Niemca była nowohucianką? Czy to Cud mniemany czy tylko Krakowiacy i Górale o tym wiedzą? Tymczasem literaci ostrzegali, że w Nowej Hucie „WRÓG PODSUWA CI WÓDKĘ!”. Dowiemy się więc, czy racje miał Kapuściński, pisząc, że „to też jest prawda o Nowej Hucie”. • Spacer rozpoczynamy w sobotę 22 września o 15.30 przy Filii nr 56 Biblioteki Kraków (os. Zgody 7), skąd udamy się na aleję Róż na wysokości Restauracji „Stylowa”. Dojechać tam można iście literacką trasą z pomocą tramwaju nr 4, który wiezie nas wraz z Jerzym Pilchem i Marcinem Świetlickim „z Krakowa” do Nowej Huty. Przy al. Róż (z widokiem na plac Centralny im. Ronalda Reagana) przyjrzymy się literackim obrazom Huty opisywanej przez Marię Dąbrowską, Jana Józefa Szczepańskiego, Adama Ważyka, Andrzeja Kijowskiego oraz Ryszarda Kapuścińskiego, powspominamy dawny pomnik Włodzimierza Lenina uwieczniony przez Jana Polkowskiego, Jerzego Pilcha i Katarzynę Kobylarczyk. Dalej – śladami Stefana Żeromskiego – przejdziemy na os. Szklane Domy. Stamtąd przedostaniemy się do dawnej wsi Mogiła, pod obelisk Wojciecha Bogusławskiego, czyli w miejsce akcji Cudu mniemanego, czyli krakowiaków i górali, gdzie sięgniemy do wspomnień Jarosława Iwaszkiewicza i reportaży Renaty Radłowskiej. Wspomnimy o kopcu legendarnej Wandy – bohaterki rozlicznych tekstów literackich, w tym Jana Kochanowskiego i Cypriana Kamila Norwida. Dalej, ulicą Tadeusza Ptaszyckiego, dojdziemy pod Stadion „Hutnika” uwieczniony w Ostatnim meczu Adama Miklasza, gdzie zakończymy wycieczkę. • Spacer poprowadzi Anna Grochowska – lite­ratu­rozn­awcz­yni i historyczka sztuki, badaczka cracovianów, wykładowczyni na Wydziale Polonistyki UJ. Autorka m.in. książki pt. Wszystkie drogi prowadzą na Krupniczą, za którą otrzymała Nagrodę „Krakowska Książka Miesiąca”. Współautorka Alternatywnego Przewodnika po Nowej Hucie; obecnie pracuje nad Literackim Przewodnikiem po Nowej Hucie. Nowohucianka urodzona w Szpitalu im. Stefana Żeromskiego – zapewne nie bez powodu została doktorantką Katedry Historii Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski Wydziału Polonistyki UJ. •   • 22 września, godz. 15.30 • Trasa ok.: 2,8 km • Czas przejścia: ok. 2 h •   • Przystanki na trasie: • -Filia nr 56 Biblioteki Kraków, os. Zgody 7 • -Róż (skwer przy Restauracji „Stylowa”) • -Róg ul. Mierzwy i Gajosa • -Pod Pocztą – pierwszy blok w Nowej Hucie • -Brama Cmentarza Mogilskiego • -Obelisk Bogusławskiego przy ul. Sieroszewskiego • -Stadion „Hutnika” • W ramach akcji „Zajrzyj do Huty” zapraszamy również na międzypokoleniowe warsztaty, w czasie których zostaną wykonane lniane torby z hasłami promującymi Nową Hutę (Filia 56 Dział dla dzieci os. Zgody 7, 22 października godz. 13.00). (Zapisy telefoniczne lub mailowe w filii: tel. 12 642 16 43, [Link] ) •   • >< [Obraz]
Prawdziwe historie... • To nie my daliśmy Ci życie, • ale to życie dało nam Ciebie • Magdalena Modlibowska • Kilka lat temu natrafiłam na kilk­unas­tost­roni­cową książkę dla dzieci Katarzyny Kotowskiej „Jeż”, którą autorka napisała dla swojego adoptowanego syna. W szczególny sposób przedstawia historię bezdzietnego małżeństwa, które decyduje się na adopcję. Do ich domu przybywa mały chłopiec, rodzice adopcyjni ze smutkiem i niepokojem widzą, jak odgradza się od świata, niczym jeż kolcami. Postanawiają zrobić wszystko, by dotychczasowe szare życie chłopca nabrało koloru. • Nie będę tu przytaczać dalszych szczegółów, chcę się jedynie podzielić swoimi odczuciami po jej przeczytaniu. Niezwykły i metaforyczny jest opis wydarzeń. Autorka pokazuje, że trzeba mieć ogromne pokłady cierpliwości, wyrozumiałości, wielkiej miłości, tolerancji i wiary w to, że wszystko się uda. Książka Katarzyny Kotowskiej jest przykładem, jak o problemie adopcji rozmawiać z małym dzieckiem. • Wspomnienie tej książki wróciło, kiedy miesiąc temu sięgnęłam po książkę Anny Kamińskiej „Odnalezieni. Prawdziwe historie adoptowanych”. Jest to publikacja dla starszego odbiorcy, w szczególności rodziców, którzy adoptowali dzieci, ale również dla dzieci starszych, które przypadkowo odkryły, że ich rodzina nie jest tą biologiczną. Książka Anny Kamińskiej jest zapisem wywiadów, które autorka przeprowadziła z ludźmi adoptowanymi (w wieku od dwudziestu do sześćdziesięciu lat). Przedstawia dwanaście historii z życia osób, które poznały prawdę i zdecydowały się na odnalezienie rodziny biologicznej. Każda z nich kończy się inaczej. Różny, co jest oczywiste, jest sposób radzenia sobie z emocjami, jakie towarzyszą bohaterom książki, kiedy odkrywają swoje korzenie, a szczególnie momenty, w których dowiadują się o posiadaniu rodzeństwa. • Autorka pisze we wstępie, że większość bohaterów zebranych historii nie żałuje konfrontacji z przeszłością, wiedzą kim są, wiedzą jak żyć. • Wiele rzeczy wyjaśnia rozmowa z psyc­hote­rape­utką­ Aliną Hryniewicz-Hasior pracującą z osobami adoptowanymi. Terapeutka uświadamia, że dotarcie do swojej rodziny biologicznej to jakby powrót do domu - odzyskanie poczucia przynależności. Spokoju, Harmonii. To poczucie spełnienia i szansa na życie w pełni. Powrót do rodziny jest powrotem do siebie. • Trudno porównywać obie książki, ze względu na innego odbiorcę i różny sposób przedstawienia aspektu adopcji. Jeśli jednak kogoś z Państwa ciekawi, czy poszukiwanie korzeni przez bohaterów książki Anny Kamińskiej uspokoiło ich, czy rozwiało wątpliwości i dało odpowiedź na nurtujące pytania, odsyłam do publikacji. • Małgorzata Czerwiec-Dzierżymirska • Biblioteka Kraków
foo